کشف یک قمر ناشناخته با ساختاری عجیب در سیارک نیسا

به گزارش ما دیجیتال به نقل از ایندپندنت، پژوهشگران با کمک تصاویری با وضوح بالا متعلق به تعدادی از پیشرفته ترین تلسکوپ های جهان همچون LBT در ماونت گراهام واقع در جنوب شرقی ایالت آریزونا به این کشف دست پیدا کردند. سیارک مذکور با عرض ۷۵ کیلومتر «نیسا» (Nysa )نام گرفته و به صخره های فضایی دسته «E-type» متعلق می باشد. طبق تحقیقی جدید که البته هنوز توسط همکاران بررسی نشده، صخره آسمانی مذکور نزدیک خورشید تشکیل شده و خاصیت های شیمیایی آن با بلوک های سازنده زمین مشترک است.
محققان امیدوارند با پژوهش های بیشتر درباره ی این صخره فضایی مطالعه کنند. این سیارک اولین بار در سال ۱۸۵۶ کشف شد و به مدت بالاتر از یک قرن به سبب درخشندگی غیرمعمول و ترکیباتش مشهور بود. در این راستا هدفی ایده آل برای مطالعه به شمار می رفت.
هرچند مشاهدات پیشین نشاندهنده آن بودند که شکل سیارک دولوبی است اما شکل واقعی آن مبهم بود. حال با کمک تلسکوپ LBT پژوهشگران به تصاویری با وضوح بالا از سیارک دست یافته اند. آنها با کمک تلسکوپ و تکنیک مخصوص پردازش عکس توانستند چند خاصیت سطحی بزرگ روی سیارک و همین طور دو دره که به نظر می آید در اطراف محیط سیارک نیسا امتداد یافته اند.
پژوهشگران این دره ها را به عنوان ساختارهایی شبیه گردن تفسیر می کنند که بخش های مختلف سیارک را به یکدیگر متصل کرده اند. این خاصیت نشان داده است که نیسا یک جرم آسمانی خیلی غیرمعمول است.
«کیت مینکر» ستاره شناس و مولف ارشد پژوهش می گوید: محتمل ترین توضیح آنست که نیسا یا یک سیارک سه بخشی تماسی (Contact Trinary) است که از سه بخش به هم پیوسته تشکیل شده، یا جرمی یکپارچه با ساختاری به شدت نامنظم است که نمونه مشابه آنرا تا حالا مشاهده نکرده ایم.
مدل سه بعدی دقیق از نیسا نیز بطور قوی این فرضیه را تأیید می کند که این سیارک از سه لوب یا توده مجزا تشکیل شده است که بوسیله نواحی باریک و گردن مانند به یکدیگر متصل هستند.
یافته های این مطالعه نشان داده است که این سیارک احتمالاً در اثر تجمع تدریجی و کم سرعت بقایای ناشی از یک برخورد باستانی شکل گرفته است. این برخورد احتمالاً قبل از آنکه نیسا به موقعیت فعلی خود در کمربند سیارکی برسد، رخداده است.
همچنین پژوهشگران باور دارند نیسا احتمالاً بقایای ناشی از برخوردی جسمی با یک صخره بزرگتر است.
ال کنراد مولف این مطالعه از تلسکوپ LBT در اینباره می گوید: ما برای اولین بار می توانیم بطور مستقیم بررسی نماییم آیا این نشانه ها به جرمی با فرورفتگی عمیق اشاره دارند یا واقعاً بیان کننده ساختاری چندلوبی هستند. این تصاویر جدید با شواهد پیشین نیز هم خوانی دارند و نشان می دهند که نیسا یک سیارک معمولی نیست.
پژوهشگران همین طور قمری ناشناخته را کشف کردند که موقتاً S/۲۰۲۶ نام گذاری شده و به دور نیسا درحال گردش است. قطر این قمر کمی بالاتر از یک کیلومتر است و در فاصله ای حداقل ۱۷۰ کیلومتری از این سیارک به دور آن می چرخد.


به طور خلاصه در این جهت هدفی ایده آل برای مطالعه به شمار می رفت. هرچند مشاهدات پیشین نشاندهنده آن بودند که شکل سیارک دولوبی است اما شکل حقیقی آن مبهم بود. کیت مینکر ستاره شناس و مولف ارشد پژوهش می گوید: محتمل ترین توضیح آنست که نیسا یا یک سیارک سه بخشی تماسی (Contact Trinary) است که از سه بخش به هم پیوسته تشکیل شده، یا جرمی یکپارچه با ساختاری بشدت نامرتب است که نمونه مشابه آن را تا حالا مشاهده نکرده ایم. مدل سه بعدی دقیق از نیسا هم به طور قوی این فرضیه را تأیید می کند که این سیارک از سه لوب یا توده مجزا تشکیل شده است که بوسیله نواحی باریک و گردن مانند به یکدیگر متصل هستند. یافته های این مطالعه نشان داده است که این سیارک احتمالا در اثر تجمع تدریجی و کم سرعت بقایای ناشی از یک برخورد باستانی شکل گرفته است.