ناسا و تعویق های مکرر در پروژه آرتمیس اول مهر زمان بعدی پرتاب

ناسا و تعویق های مکرر در پروژه آرتمیس اول مهر زمان بعدی پرتاب ما دیجیتال: اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) ضمن اعلام نیاز به تعمیر نشتی هیدروژن در پرتابگر فوق سنگین پروژه آرتمیس یک، بهبودبخشی آزمایش سوخت و اطمینان از سامانه های ایمنی این موشک، 23 سپتامبر (اول مهر) را زمان بعدی پرتاب آن اعلام نمود.


به گزارش گروه علم و آموزش ایرنا از پایگاه اطلاع رسانی اسپیس، آرتمیس یک، برنامه فضایی بین المللی است که در آخرین مرحله اعزام انسان را به فضا هدف گرفته است. مقصد نهایی این برنامه قطب جنوب ماه است و ناسا قبلا سال ۲۰۲۴ را برای فرود فضانوردان بر سطح این کره در نظر گرفته بود. قسمتی از این برنامه با کمک فضاپیمای اوریون به انجام می رسد که مقرر است با پرتابگر فوق سنگین (SLS) به عنوان پرتابگر این فضاپیما صورت گیرد.
در حالی که تلاش ناسا برای انجام آخرین آزمایش موشک فوق سنگین تا حالا دو بار در فروردین گذشته ناموفق بوده، برای تعمیر اساسی اول ژوئیه (۱۰ تیر) و آماده سازی برای پرتاب در ماه آگوست به ساختمان مونتاژ و تعمیرات تجهیزات در مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا منتقل شد اما پرتاب این موشک بار دیگر به تعویق افتاد و آخرین تلاش ناسا ۱۲ شهریور نیز ناموفق بود.
سامانه پرتاب فضایی فوق سنگین یا پرتابگر فوق سنگین (موشک۳۳۲ فوتی) آمریکایی که از سال ۲۰۱۱ درحال تکمیل است، عمده ترین سامانه پرتاب فضایی ژرف کاوشگری ناسا به شمار می آید. برنامه آرتمیس ۱ ماموریت بدون خدمه به ماه است که مقرر است ناسا برای نخستین بار از این موشک یعنی سامانه پرتاب فضایی برای اجرای ماموریت آرتمیس ۱ استفاده نماید.
ناسا اعلام نموده تلاش بعدی برای پرتاب این موشک در پرتابی آزمایشی ۲۳ سپتامبر خواهد بود، البته در صورتیکه این اداره بتواند مشکل نشتی هیدروژن را حل کرده و از نیروی فضایی آمریکا (از زیرمجموعه های نیروی هوایی آمریکا) مجوز بگیرد.


موشک سیستم پرتاب فضایی ناسا قدرتمندترین موشک این آژانس فضایی تا به امروز است. این موشک بعد از پرتاب، قادر به تولید ۹.۵ میلیون پوند نیروی رانش برای حمل ۸۶ تن بار تا مدار نزدیک زمین(LEO) خواهد بود.
جیم فری دستیار اجرائی برنامه جستجوهای فضایی انسانی ناسا اعلام نمود نخستین پرتاب این موشک در قالب اجرای پروژه آرتمیس یک ناسا روز ۲۳ تا ۲۷ سپتامبر (۵ مهر) قابل انجام است. اما انجام پروژه در این تاریخ ها به الزامات مشخصی بستگی دارد؛ همچون تمدید زمان به اندازه کافی برای بازنگری باطری های پرتابگر فوق سنگین در سامانه اختتام دهی به پرواز این موشک. این سامانه بمنظور تخریب موشک در صورت انحراف از مسیر حین پرواز طراحی شده است.
نیروی فضایی آمریکا که بر پرتاب موشک ها از دو پایگاه پرتابی نیروی هوایی کیپ کاناورال و مرکز فضایی کندی نظارت دارد، ناسا را ملزم می کند که سامانه اختتام دهی به پرواز را هر ۲۵ روز یکبار آزمایش کند. برای طی این پروسه موشک مورد اشاره با ارتفاع ۹۸ متر باید از سکوی پرتاب بیرون رود و به آشیانه برود. تمدید این بازه زمانی موجب می شود ناسا با تاخیرهای بیشتر روبرو نشود برای اینکه در این صورت پرتاب این موشک تا اکتبر (اواسط مهر) به تعویق خواهد افتاد.
ناسا، توسعه سامانه پرتاب فضایی ماموریت آرتمیس ۱ را در سال ۲۰۱۱ شروع کرد. در آن زمان، بودجه توسعه این موشک غول پیکر ۱۰ میلیارد دلار بود و نخستین سفر مورد انتظار آن در اواخر سال ۲۰۱۶ بود. اما هزینه های توسعه، مسائل بودجه، تغییرات طراحی، موانع سیاسی و سایر مشکلات موجود، نخستین پرتاب موشک را به سالهای ۲۰۱۷، سپس ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ و در نهایت تا سال ۲۰۲۲ به تعویق انداخت.



منبع:

1401/06/20
10:02:13
5.0/5
129
تگهای خبر: آموزش , پروژه , سیستم
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۵ بعلاوه ۳
madigital.ir - حقوق مادی و معنوی سایت ما دیجیتال محفوظ است

ما دیجیتال

اخبار دیجیتال و فناوری اطلاعات