کشف قدیمی ترین مدرک خشونت انسان
ما دیجیتال: حدود 100هزار سال پیش، یکی از اولین انسان های خردمند که خارج از آفریقا زندگی می کرد، با جسم نوک تیزی از ناحیه صورت زخمی شد و این زخم بعد از هزاران نسل بازهم رازهایی درباره ی زندگی، درگیری ها و رفتار اجتماعی انسان های اولیه را آشکار می کند.
به گزارش ما دیجیتال به نقل از خبر آنلاین، به نقل از زومیت، محققان با بررسی مجدد جمجمه ای باستانی از غار قَفزه (Qafzeh) نشانه ای از یک بریدگی عمیق در استخوان صورت پیدا کردند که احتمالا بر اثر برخورد ابزار سنگی بوجود آمده است. این کشف یکی از قدیمی ترین شواهد شناخته شده از خشونت میان انسان های خردمند در خارج از آفریقا به حساب می آید.
به نوشته آی اف ال ساینس، قربانی این حادثه فردی از گروههای اولیه انسان خردمند بود که در دوره پارینه سنگی میانی زندگی می کرد. بقایای او با نام قفزه-۲۵ شناخته می شود و همراه با ده ها بقایای انسانی دیگر در غار قفزه کشف شده است.
بررسیهای جدید با بهره گیری از فناوری های تصویربرداری دقیق و میکروسکوپی نشان داد در بخش پایینی سمت چپ فک این فرد، اثر بریدگی وجود دارد. این لطمه نه شبیه شکستگی ناشی از سقوط، بلکه بیشتر شبیه زخمی است که با برخورد جسم تیزی مانند ابزار سنگی بوجود آمده باشد.
یکی از نکات مهم کشف اینست که استخوان فک نشانه هایی از ترمیم دارد. این یعنی فرد بعد از واردشدن ضربه فوراً جان خودرا از دست نداده و برای مدتی بعد از جراحت زنده مانده است. محققان می گویند این مورد نشان میدهد گروههای انسانی آن دوران احتمالا از فرد لطمه دیده مراقبت کرده اند؛ برای اینکه جراحت در این ناحیه می توانست توانایی غذاخوردن یا زندگی روزمره را دشوار کند.
تا قبل از این، شواهد مستقیمی از خشونت میان انسان های خیلی اولیه خیلی محدود بود. کشف جدید نشان میدهد که درگیری فیزیکی میان انسان ها سابقه ای خیلی طولانی دارد و حتی گروه هایی نیز که بیشتر از ۱۰۰هزار سال پیش زندگی می کردند، امکان دارد با نزاع های فردی یا گروهی رو به رو بوده باشند.
دانشمندان تاکید می کنند که نمی توان با قطعیت گفت زخم نتیجه حمله عمدی بوده است. امکان دارد حادثه ای دیگر موجب ایجاد آن شده باشد، اما شکل و محل لطمه احتمال درگیری با ابزاری نوک تیز را تقویت می کند.
غار قفزه یکی از مهم ترین مکانهای مطالعه تاریخ اولیه انسان است. در این غار بقایای حداقل ۲۷ انسان یافت شده که قدمتشان حدود ۱۴۵هزار تا ۹۲هزار سال تخمین زده می شود. این افراد از اولین اعضاء گونه ما هستند که در خارج از آفریقا شناسایی شده اند.
این جمجمه باستانی تنها داستان یک جراحت را روایت نمی کند؛ بلکه تصویری از زندگی انسان هایی را نشان میدهد که با وجود تفاوت های عظیم با دنیای امروز، با مشکلاتی مشابه انسان های امروزی رو به رو بودند: خطر، درگیری، لطمه دیدگی و احتیاج به همکاری اجتماعی.
به قول محققان، چنین یافته هایی کمک می کنند درک نماییم که رفتارهای پیچیده انسانی، از مراقبت از افراد لطمه دیده گرفته تا خشونت میان افراد، ریشه هایی خیلی عمیق تر از آن چه تصور می شد، دارند.
این یعنی فرد پس از واردشدن ضربه فوراً جان خودرا از دست نداده و برای مدتی پس از جراحت زنده مانده است. دانشمندان تأکید می کنند که نمی توان با قطعیت گفت زخم نتیجه حمله عمدی بوده است.
منبع: ما دیجیتال
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب