راز بزرگ ترین الماس های جهان
ما دیجیتال: بزرگ ترین و ارزشمندترین الماس های جهان تاریخ اعماق زمین را در خود حفظ نموده اند. محققان دانشگاه کیپ تاون با بررسی سنگ های آتشفشانی حامل این الماس ها، سرنخ های تازه ای از منشاء آنها و چرخه مواد در اعماق زمین به دست آورده اند.
به گزارش ما دیجیتال به نقل از خبر آنلاین، الماس های موسوم به CLIPPIR در محیطی بطورکامل متفاوت از بیشتر الماس های معمولی شکل گرفته اند و منشاء آنها به سنگ های کف اقیانوس های باستانی بازمی گردد که صدها میلیون سال پیش به اعماق زمین فرورفته اند.
الماس های CLIPPIR کمتر از یک درصد الماس های طبیعی جهان را می سازند، اما حدودا تمام مشهورترین الماس های غول پیکر در این گروه قرار می گیرند. مشهورترین آنها الماس کولینان با وزن ۳۱۰۶ قیراط است که بزرگ ترین الماس خام کشف شده در تاریخ شمرده می شود. همین طور الماس لسدی لا رونا با وزن ۱۱۱۱ قیراط در سال ۲۰۱۵ در بوتسوانا کشف و دو سال بعد به قیمت حدود ۵۳ میلیون دلار به فروش رسید. جدیدترین عضو این خانواده نیز الماس موتسودی با وزن ۲۴۹۲ قیراط است که در سال ۲۰۲۴ از همان معدن استخراج شد.
این الماس ها کجا متولد می شوند؟ نتایج پژوهشی که در مجله Nature Communications انتشار یافته، نشان میدهد که برعکس بیشتر الماس ها که در عمق حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتری زمین تشکیل می شوند، الماس های CLIPPIR در ناحیه گذار گوشته و در عمقی بین ۴۱۰ تا ۶۶۰ کیلومتر رشد می کنند. منطقه ای که فشار و دمای آن چندین برابر بیشتر از محل تشکیل الماس های معمولی است.
این الماس ها اطلاعاتی از قسمتی از زمین در اختیار دانشمندان قرار می دهند که دسترسی مستقیم به آن حدودا نا ممکن است.
محققان برای کشف منشاء این الماس ها، ترکیب شیمیایی کانی الیوین را در سنگ های آتشفشانی کیمبرلیت بررسی کردند. سنگ هایی که مانند آسانسور طبیعی، الماس ها را با سرعت زیاد از اعماق زمین به سطح می آورند.
نتایج نشان داد کیمبرلیت هایی که الماس های CLIPPIR را حمل می کنند، از پوسته اقیانوسی بازالتی تشکیل شده است. به بیان دیگر، قسمتی از کف اقیانوس های باستانی بعد از فرورانش به اعماق گوشته، در شرایط فشار و دمای خیلی بالا به محیطی مناسب برای تشکیل این الماس های غول آسا تبدیل گشته است.
این سنگ ها که خیلی چگال هستند چه طور باردیگر به سطح زمین رسیدند؟ محققان احتمال می دهند ستون های عظیم سنگ داغ موسوم به ستون های گوشته ای (Mantle Plumes) این مواد سنگین را از اعماق بالا کشیده باشند. سپس این سنگ های الماس دار صدها میلیون سال در زیر قاره های کهن باقیمانده اند تا این که فوران های نادر کیمبرلیتی آنها را با سرعت خیلی زیاد به سطح زمین منتقل کرده اند.
اگر سرعت این فوران ها کافی نباشد، الماس ها قبل از رسیدن به سطح می توانند به گرافیت تبدیل شوند به این علت تنها تعداد کمی از فوران های کیمبرلیتی موفق به حفظ چنین الماس های عظیمی شده اند. محققان می گویند وجود الیوین های غنی از آهن می تواند بعنوان یک نشانگر زمین شناسی برای شناسایی کیمبرلیت های مستعد یافتن الماس های CLIPPIR استفاده گردد.
بگفته محققان، این تکنیک ضمانت نمی کند که الماس غول پیکری پیدا شود، اما می تواند احتمال موفقیت اکتشاف را افزایش دهد و با این وجود اطلاعات ارزشمندی درباره ی چرخه بازیافت مواد در اعماق زمین و تکامل سیاره ما در اختیار دانشمندان قرار دهد.
منبع: madigital.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب